Verden Professionals ads

Zet een groen kaartje voor je raam en Frits komt langs voor een praatje. Vanaf vandaag staat onze korte documentaire online: De mens voorop binnen woningcorporaties. Een paar maanden geleden vroegen we Woonzorg Nederland of we een keer echt mee mochten kijken. In de complexen, bij mensen thuis en op de afdeling waar de huurachterstanden binnenkomen. Ze zeiden ja, en dat is minder vanzelfsprekend dan het klinkt: niemand wil een camera erbij op de dag dat het tegenzit. We volgden drie collega's. Frits Haverkamp gaat als bewonersconsulent elke week bij bewoners langs. Marjolein Kloosterman werkt op incasso, een afdeling die is opgericht met als doel nul ontruimingen per jaar. Sjoukje Stuivenberg is accountmanager en heeft de zakelijke huurders onder haar hoede, van de kapper tot de huisarts in het complex. Wat je eraan overhoudt is een ander beeld van wat een woningcorporatie is. Geen gebouwen en geen beleidsstukken, maar mensen die elkaar bij naam kennen. Kijk de mini-docu nu hier: https://lnkd.in/e3i7h5TG Wij zijn er trots op. Dank aan Woonzorg Nederland voor het vertrouwen, en aan Frits, Marjolein en Sjoukje voor hun openheid.

Vraag Frits wat hij mooi vindt aan zijn werk en hij begint over de bewoners. Frits Haverkamp is bewonersconsulent bij Woonzorg Nederland. We liepen een dag met hem mee. Het is deze week de Week van het Werkgeluk, dus beter hadden we het niet kunnen timen. Hij vertelt over mensen die ergens vreselijk tegenop zagen en een jaar later bij hem kwamen met: het is zo fantastisch, we hadden het veel eerder moeten doen. Over de koffie die klaarstaat als hij binnenkomt. Over jubilea en over afscheid nemen, want alles maak je samen mee. "Woonzorg Nederland is mijn werkgever, maar ik voel mij ook verbonden met de bewoners." Je werk goed doen omdat je weet voor wie je het doet. Bij ons noemen we dat de mens voorop. Daar letten we op bij de professionals die we bemiddelen, want de bewoners merken het als eerste. Frits is één van de drie collega's die we hebben gevolgd. Dinsdag 29 september staat de mini-docu online, dus hou onze pagina in de gaten. Dank aan Woonzorg Nederland voor het vertrouwen en aan Frits voor zijn openheid.

Een uitspraak van de rechtbank Amsterdam geeft woningcorporaties een concreter instrument in handen om scheefwonen aan te pakken. Ymere mag een echtpaar uit een sociale huurwoning zetten dat daar 33 jaar woonde voor € 670 per maand. In die 33 jaar vergaarden ze 7 koopwoningen en 5 bedrijfspanden. De rechter oordeelde dat Ymere de huurovereenkomst mocht beëindigen omdat het stel elders kon wonen en de woning dringend nodig was voor mensen op de wachtlijst. In Amsterdam is die wachttijd inmiddels 13 jaar. Erik Gerritsen, bestuurder van Ymere, zei dat deze uitspraak het ook voor andere woningcorporaties makkelijker maakt om in actie te komen bij soortgelijke situaties. Vanaf 2027 komen daar in Amsterdam nieuwe regels bij die hetzelfde ondersteunen. Voor de sector is dat een opening. Eindelijk is er een juridisch kader waarmee scheefwonen actief kan worden aangepakt in plaats van alleen gesignaleerd. Onder die opening ligt een vraag die het nieuws zelf niet stelt. Scheefwonen aanpakken is werk. Dossieronderzoek, kadasterchecks, bewijs verzamelen dat een huurder elders kan wonen, gesprekken voeren, juridische procedures voorbereiden. Voor elk dossier zijn juristen, bewonersconsulenten en beleidsmedewerkers nodig. En dat werk komt bovenop wat woningcorporaties al doen. Nieuwbouw, verduurzaming, onderhoud, leefbaarheid. Als deze uitspraak inderdaad de deur opent voor tientallen soortgelijke procedures, dan wordt scheefwonen niet alleen een juridische kwestie. Het wordt een capaciteitsvraag. Wie gaat al die dossiers openen? Wie voert de gesprekken met huurders die er soms 30 jaar of langer wonen? En blijft de procedure zorgvuldig als de druk op resultaat oploopt? Achter die vragen zitten functies die vandaag al schaars zijn. De uitspraak geeft de sector een gereedschap. Maar een gereedschap werkt alleen als er mensen zijn die het kunnen hanteren. En laat juist die mensen nu het moeilijkst te vinden zijn. (RTL, 2026) #woningcorporaties #woningcorporatie #wonen

Woningcorporaties betalen voor de grond onder een sociale huurwoning bij marktpartijen gemiddeld 50% meer dan de gemeentelijke sociale grondprijs. In uitschieters loopt dat verschil op tot meer dan 400%. Dat staat in een handreiking sociale grondprijzen die minister Boekholt-O'Sullivan samen met de VNG en Aedes presenteerde. De handreiking adviseert een bandbreedte van € 18.000 tot € 26.000 per sociale huurwoning. Het doel is meer transparantie en minder prijsverschillen, zodat te hoge grondprijzen de bouw van sociale huurwoningen niet langer in de weg staan. Dat is een terechte beweging. Want grond is een van de grootste kostenposten bij nieuwbouw, en voor woningcorporaties is elke euro die naar de grond gaat een euro die niet naar de woning gaat. Tegelijk zit er onder deze handreiking een vraag die het document zelf niet beantwoordt. Een handreiking is een advies. Geen verplichting. Gemeenten kunnen hem volgen of niet, en marktpartijen die grond verkopen zijn er sowieso niet aan gebonden. Het structurele prijsverschil van 50% komt niet voort uit een gebrek aan richtlijnen. Het komt voort uit hoe de grondmarkt werkt. Wie grond bezit op een plek waar gebouwd moet worden, bepaalt de prijs. En precies op de plekken waar de nood het hoogst is, zijn de grondprijzen het hoogst. Amsterdam, Utrecht, Den Haag. Daar is een handreiking van €26.000 ver verwijderd van de werkelijke marktprijs. Voor woningcorporaties betekent dat in de praktijk een dilemma per project. Wel of niet meedoen aan een tender waarvan de grondprijs het verschil maakt tussen rendabel en onbetaalbaar. Wel of niet de bouw doorzetten als de gemeente niet meebeweegt en de markt niet wijkt. De handreiking helpt om het gesprek met gemeenten te voeren. Daar zit haar grootste waarde, in een eenduidig referentiekader dat ambtenaren en bestuurders houvast geeft. Het lost het marktprobleem alleen niet op. En zolang dat niet gebeurt, blijft de grondprijs een rem op de bouwopgave waar de hele sector aan werkt. #woningcorporaties #woningcorporatie #wonen #nieuwbouw #grondprijs

Precies waar woningcorporaties de grootste opgaven hebben, zijn de juiste mensen het lastigst te vinden. Vastgoed en projectontwikkeling is nu al het lastigst om goede mensen voor te vinden. En werkgevers verwachten dat dat de komende 5 jaar zo blijft. Op financiën blijft de krapte ongeveer gelijk. Op data en digitalisering wordt de krapte snel groter, terwijl 36% van de werkgevers juist groei van de werkgelegenheid in dat vakgebied voorziet. Dat blijkt uit het arbeidsmarktonderzoek van FLOW. In deze 3 vakgebieden zit het werk waar de sector op wordt afgerekend. Nieuwbouw, verduurzaming, onderhoud, sturing op portefeuille en processen. Elke corporatiebestuurder die de komende jaren wil leveren op de prestatieafspraken, is afhankelijk van precies deze functies. En volgens werkgevers zit het probleem niet in de kwaliteit van de kandidaten. Het gebrek aan ervaring, vaardigheden of opleiding wordt juist minder vaak genoemd dan voorheen. De mensen die er zijn, zijn goed. Er zijn er alleen te weinig. De vraag stijgt door, terwijl er steeds minder geschikte mensen beschikbaar zijn. Dat maakt de zoektocht naar de juiste persoon een ander soort werk dan een paar jaar geleden. Waar goede mensen zitten, wat ze zoeken en welke corporatie bij ze past, is bepalender geworden dan het aantal reacties op een vacature. Wachten tot de goede mensen zich melden, werkt voor deze functies steeds minder goed. (FLOW - Fonds Leren en Ontwikkelen Wooncorporaties arbeidsmarktonderzoek, 2025) #woningcorporaties #woningcorporatie #wonen #arbeidsmarkt #vastgoed

Voor het eerst gaat er structureel iets veranderen aan hoe woningcorporaties hun geld mogen inzetten. In een brief aan de Tweede Kamer kondigde minister Boekholt-O'Sullivan aan dat ze de Woningwet aanpast, zodat de scheiding tussen sociale en commerciële activiteiten deels wordt opgeheven. Daardoor kunnen middelen eenvoudiger verschuiven tussen sociale huur en middenhuur. De sector krijgt zo circa € 11,8 miljard extra investeringsruimte voor bouw, onderhoud en verduurzaming van sociale huurwoningen. Daarbovenop kunnen corporaties goedkoper geld lenen voor de bouw van middenhuurwoningen, waarvan er vanaf 2029 jaarlijks 5.000 moeten worden opgeleverd. De aanleiding voor deze aanpassing zit in Brussel. Nieuwe Europese staatssteunregels maken deze constructie mogelijk waar dat eerder niet kon. Eerder deze zomer werd al bekend dat de Europese Commissie ATAD wil aanpassen om corporaties uit te zonderen van de renteaftrekbeperking. Nu wordt diezelfde Europese route gebruikt om de sector meer bewegingsruimte te geven in de eigen huishouding. De minister roept woningcorporaties, gemeenten en provincies op om nu al te beginnen, zonder te wachten op de wetswijziging. Een handreiking laat zien welke mogelijkheden er zijn. Alleen vraagt dat om initiatief van partijen die op dit moment weinig lucht hebben om nieuwe constructies te verkennen. Corporaties werken tegelijk aan nieuwbouw, onderhoud, verduurzaming en leefbaarheid. Gemeenten hebben hun eigen capaciteitsvraagstukken. Zonder juridische zekerheid vooruitlopen op wetgeving vraagt lef en menskracht die er niet automatisch is. De aangekondigde investeringsruimte is welkom. Tegen een sectortekort van € 19 tot € 25 miljard blijft het een deel van de rekening, maar dat is deze keer niet het interessantste gegeven. Interessanter is dat de beperkingen waar de sector jaren tegenaan liep, langzaam worden weggenomen. Eerst via ATAD, nu via de Woningwet. En steeds is de aanleiding daarvoor Europees. Wat corporaties en gemeenten nu vooral kunnen gebruiken, is snelheid in de wetgeving en duidelijkheid over wat wel en niet mag. Zonder dat blijven de projecten op de tekentafel liggen. #woningcorporaties #woningcorporatie #wonen #middenhuur #beleid