Marketing Match Sp. z o.o. ads

Moja refleksja z ostatniego tygodnia: świat, a zwłaszcza media społecznościowe, nieustannie polaryzuje rzeczywistość. ⚫⚪ Masz być albo umysłem ścisłym, albo humanistą. Albo lewica, albo prawica. Albo głośny, przebojowy ekstrawertyk, albo zamknięty w sobie introwertyk. Przez lata czułem z tego powodu spory dyskomfort, bo nijak nie potrafiłem podpisać się pod żadnym z tych radykalnych podziałów. Zawsze stałem gdzieś pośrodku . Na maturze zdawałem rozszerzoną matematykę, na studiach rozszerzoną statystykę, a na dyplomie mam socjologię i psychologię (kierunki bardziej humanistyczne). W życiu osobistym również widzę ten rozkrok - w niektórych tematach mam poglądy lewicowe, a w innych bardziej konserwatywne. W relacjach z ludźmi jest podobnie. Choć mój profil FRIS (Badacz) i styl DISC sytuują mnie bliżej spokojnego, analitycznego introwertyzmu, to moja codzienna rola w zespole wymaga większej energii ekstrawertyka, by aktywnie spajać ludzi i procesy. Czasami zastanawiam się, czy podświadomie nie uruchamia się we mnie po prostu psychologiczny mechanizm próby zadowolenia wszystkich? Nie wykluczam tego, w końcu naturalnie zależy mi na tym, by w otoczeniu panował spokój i harmonia. Jednak w mojej codziennej pracy ta niedookreśloność często mi pomaga. Przykładowo: 🟢 Z jednej strony włącza mi się ścisła uważność na dane, skrupulatne szukanie fałszywych korelacji i rygorystyczne rozróżnianie ich od realnych związków przyczynowo-skutkowych. 💡 Z drugiej strony mam poczucie, że ten filtr pozwala na widzenie po drugiej stronie ekranu żywego człowieka, szukanie go za suchymi cyframi i branie pod uwagę jego złożoności psychicznej, codziennych obaw czy wątpliwości zakupowych. Mam przekonanie, że większa dojrzałość zawodowa zaczęła się u mnie w momencie, gdy przestałem wstydzić się tego, że nie pasuję do tego szablonu. Współczesny marketing cyfrowy jest chyba zbyt skomplikowany na proste, czarno-białe szufladki. 🤔 Też macie czasem wrażenie, że te wszystkie sztywne podziały na umysły ścisłe i humanistyczne w codziennej pracy po prostu tracą rację bytu?

Przyzwyczailiśmy się, że ścieżka zakupowa użytkownika to ułożony, przewidywalny proces. TikTok Shop, który dopiero u nas wystartował, mocno burzy 🌀 ten paradygmat. Przez lata opieraliśmy kampanie na bezpiecznym podziale: TOFU, MOFU, BOFU. Najpierw budowanie świadomości, potem żmudne dogrzewanie i domknięcie sprzedaży. Dawało to nam duże poczucie kontroli. Mechanizm Discovery Commerce,.na którym bazuje TikTok Shop, działa tu jednak zupełnie inaczej. Użytkownik przegląda feed dla czystej rozrywki, bez intencji zakupowej. Nagle widzi wideo i jeśli kreacja "zaskoczy", kupuje od razu, nie wychodząc z aplikacji. Odkrycie produktu i transakcja to kwestia zaledwie kilkunastu sekund ⏱️ Upraszczając, cały ciężar sprzedaży spada tu nagle na jedno, krótkie wideo. Zakupy pod wpływem impulsu to też zupełnie inna jakość transakcji - a potencjalnie większe zwroty uderzają przecież prosto w marżę 📉 Dopiero wszyscy się uczymy, jak ten kanał realnie sprawdzi się na polskim rynku. Ciekaw jestem, jak do tego podchodzicie. Wchodzicie w TikTok Shopa od razu, czy na razie na spokojnie obserwujecie sytuację? 🤔

Jeszcze kilka lat temu żyłem w przekonaniu, że jak raporty się nie spinają, to po prostu ktoś popełnił błędy przy odpowiedniej konfiguracji tagów analitycznych. Mój umysł cierpiał, gdy w panelu reklamowym widziałem 120 transakcji, w GA4 ledwo 70, a CMS sklepu twardo pokazywał równe 105. Dzisiaj już wiem, że obiecywanie klientom idealnej zbieżności danych to marzenie ściętej głowy 💀. Analityka oparta wyłącznie na przeglądarce po prostu krwawi na naszych oczach. Doskonale wiem o tym, że dla e-commerce managerów to sytuacja skrajnie niekomfortowa. Trudno dowozić wyniki i planować skalowanie budżetu, gdy fundamenty się chwieją. A dane uciekają nam przez konkretne dziury, m.in.: ❌ Adblockery - około 45% Polaków (dane IAB) z nich korzysta. Skrypt w ogóle się nie ładuje, a system reklamowy nie ma pojęcia, że spora część Waszego ruchu kiedykolwiek była na stronie. ❌ Ekosystem Apple (ITP) - Safari znacząco skraca pamięć ciasteczek. Klient wraca po dwóch dniach i kupuje? Super, ale Meta i Google straciły już trop. W raporcie widzicie "wejście bezpośrednie", a realnie to zasługa kampanii z zeszłego tygodnia. ❌ Consent Management - klient klika "Odrzuć wszystko" i stajemy się dla niego cyfrowymi duchami 🫠. Algorytm traci tlen i uczy się na ułamku bazy. Zamiast płakać nad tym, że w każdym źródle są inne dane, musimy to łatać operacyjnie. W dziale Performance (tu wielki ukłon dla Ivan Prozorovschi, który regularnie przepycha te techniczne taski na ClickUpie) wdrażamy po prostu te dwa rozwiązania: 🟢 Server-Side Tracking (SST) i Conversions API - uszczelniamy analitykę przeglądarkową o analitykę server-to-server. Tym sposobem omijamy lwią część blokad i wydłużamy życie ciastek. 🟢 MER - odcinamy się od panelowych iluzji. Sprawdzamy marketing jako całość - sprawdzamy, ile wydaliśmy łącznie na wszystkie kanały w relacji do tego, co realnie wpadło do kasy w CMS, pilnując twardej marżowości. Bez zabezpieczenia tej luki, skalowanie to dzisiaj dość droga zgadywanka. Jakiś czas temu rozłożyłem to na czynniki pierwsze z perspektywy operacyjnej. Jeśli chcecie sprawdzić, dlaczego Wasze kampanie są niedoszacowane, zerknijcie na nasz blog: https://lnkd.in/dU7wdbue

Przez 10 lat pracy w Marketing Match przeczytałem setki CV i widziałem, jak ewoluuje nasza branża. Wiele firm uparcie szuka dzisiaj cyborga, zwanego dumnie jednorożcem 🦄. ❗ Musisz czytać dane, liczyć LTV i marżowość, a jednocześnie dowozić wspaniałe koncepcje kreatywne. Musisz umieć w technikalia, żeby poprawnie skonfigurować narzędzia analityczne, a zaraz potem wejść na calla, żeby świetnie komunikować się z klientem, zarządzać presją i rozumieć psychologię sprzedaży. A jakby tego było mało - na koniec dnia bezwzględnie wymaga się od Ciebie operacyjnej doskonałości, stuprocentowego skupienia na detalach w ustawieniach kampanii i snucia inspirujących wizji na dalszy rozwój projektu. ❗ To, na co od dawna zwracam szczególną uwagę, to model T-Shaped (🇹). Mam w zespole ludzi, którzy posługują się wspólnym językiem marketingowym, ale każdy z nich posiada głęboką kompetencję w konkretnym, potrzebnym nam biznesowo obszarze. 🟢 Martyna Cyboroń odpowiada za operacyjną perfekcję. Jej konikiem jest higiena konta i rygorystycznie uporządkowane stawianie kampanii. 🟢 Łukasz Niewitowski to specjalista od upraszczania życia i dowożenia określonego wyniku. Szuka mądrych i racjonalnych pomysłów, jak pracować efektywniej i jednocześnie łatwiej. 🟢 Olga Zboina to nasza siła kreatywna. Ma niesamowitą łatwość w budowaniu przekazu i zjednywaniu sobie ludzi. Dzięki temu jej pomysły na kampanie nie tylko "dobrze wyglądają", ale realnie rezonują z rynkiem. 🟢 Jan Raszyński - mistrz relacji i empatycznej komunikacji, który potrafi edukować zespół i klienta z ogromną cierpliwością. 🟢 Hanna Lewandowska to synonim sumienności. Dba o branding i content, trzymając to wszystko w ryzach dzięki idealnej organizacji pracy. 🟢 Ivan Prozorovschi to nasza dusza analityczna i konfiguracyjna, dla którego skrypty, tagi, tabelki i dane to po prostu naturalne środowisko. Dopiero jako całość stanowimy ten mityczny "ideał" . Uzupełniamy się tam, gdzie rynek oczekuje niemożliwego od jednostki.

Ustawianie kampanii na Mecie przypomina ostatnio grę w sapera💣Nigdy nie wiesz, czy kolejny klik nie wysadzi Ci całego konta w powietrze. Zdarza mi się to już trochę rzadziej, ale wciąż czasem wchodzę do panelu, żeby coś ustawić. I scenariusz jest niemal zawsze ten sam - rezerwuję sobie w kalendarzu optymistyczne 5 minut na „wdrożenie drobnej zmiany”, a ostatecznie zamykam menedżera reklam po 40 minutach. I pewnie gdybym palił, to uznałbym wtedy, że muszę to właśnie zrobić. To poczucie braku przewidywalności i kontroli sprawia, że czuję się w tym środowisku coraz mniej komfortowo. Wciskane na siłę „ulepszenia” Advantage+, które magicznie włączają się same nawet po ręcznym odznaczeniu - zwłaszcza przy kopiowaniu reklam - to już chyba nowy standard Meta. System wie lepiej, czego potrzebujemy, nawet jeśli dane mówią co innego. Do tego interfejs zmieniający się z częstotliwością, za którą trudno nadążyć. Czerwone komunikaty o błędach stały się stałym elementem krajobrazu, a próba kontaktu z supportem to materiał na osobny dramat psychologiczny... O kwestiach bezpieczeństwa i umywaniu rąk przy włamaniach nawet nie wspomnę, bo tu kończy się moja dyplomacja 😡 Zastanawiam się, w którym momencie nasza praca zaczęła polegać na walce z oporem materii samego ekosystemu reklamowego. Wygląda na to, że cierpliwość ⏳ to obecnie jedna z najważniejszych kompetencji w performance marketingu.

Przypomniano mi w tym tygodniu ważną lekcję: Co w marketingu jest (chyba) ważniejsze od strategii? Jej operacjonalizacja i wykonanie. Dostaliśmy po warsztatach strategicznych super pozytywny feedback od bardzo doświadczonego przedsiębiorcy. Nie dotyczył ani samych warsztatów, ani stworzonej w ich wyniku strategii. Dotyczył Taktycznego Planu Marketingowego, w którym całą koncepcję przełożyliśmy na 254 konkretne zadania w ClickUpie. 9 różnych obszarów (strona, content, SEO, kampanie, automation itd.) rozpisane precyzyjnie na najbliższe 6 miesięcy. Takie twarde, nudne „co?”, „kto?”, „do kiedy?” i "za ile?”. Tyle, że dzięki strategii wszystkie 254 taski spójne ze sobą i prowadzące marketing w jednym, przemyślanym kierunku. Myślę sobie, że to wartościowa przypominajka tego, że prawdziwa wartość leży w połączeniu pomysłu (strategii), przetłumaczniu go na rzeczy do zrobienia i zrobieniu tych rzeczy. Niby banał, ale warto sobie to od czasu do czasu przypomnieć :) Czy w Waszych projektach strategie też kończą się taką listą, czy raczej wystarcza Wam, że pozostaną w sferze koncepcji?