Velian

Ontdek de onbenutte waarde van ERE’s en leer tijdens ons webinar hoe je met laadpalen extra inkomsten kunt genereren.

Vorige week zag ik een verhuuradvertentie waarbij laadinfra boven de huurprijs stond. Drie jaar geleden stond het nog onderaan in de kleine lettertjes, maar nu is het een van de eerste dingen die potentiële huurders vragen als ze een pand komen bekijken. Door de verplichte elektrificatie van leaseauto's hebben steeds meer bedrijven rijders die dagelijks willen laden, en die stellen dat als harde eis. Ik zie die verschuiving wekelijks terug in mijn gesprekken met vastgoedpartijen. Huurders willen weten hoeveel laadpunten er zijn, of ze uitbreidbaar zijn en wie het beheer doet. Pas daarna komen de vragen over het pand zelf. Die verschuiving komt niet uit het niets. Vanaf 2027 verplicht de EPBD IV vastgoedeigenaren om een percentage van hun parkeerplaatsen voor te bereiden op laadinfra, maar de markt loopt daar al op vooruit want huurders wachten niet op wetgeving. Voor vastgoedeigenaren is dit meer dan een duurzaamheidseis, het is gewoon een verhuurargument. Hoe staat jouw pand ervoor qua laadinfra?

Nederland laadt anders dan de rest van Europa, en daar plukken we de vruchten van. Op de ICNC in Berlijn hield onze commercieel directeur Rowald Oosterkamp begin deze maand een pleidooi voor het Nederlandse model: 'AC is here to stay'. Het verschil kort: DC-snelladers zijn snel, maar duur en zwaar voor het net. AC-laadpalen laden langzamer, maar zijn goedkoper en passen bij hoe de meeste mensen laden: terwijl ze werken, op bezoek zijn bij familie of thuis slapen. Nederland zet al jarenlang nadrukkelijk in op AC laadtechnologie. Kijk je naar het aandeel snelladers per land, dan zie je hoe uitzonderlijk dat is (bron: European Alternative Fuels Observatory (EAFO): → Nederland: 3,2 procent (op 202.833 laadpunten) → België: 7,2 procent → Frankrijk: 21,4 procent → Duitsland: 25,1 procent → Spanje: 25,5 procent Maar is dit model exporteerbaar, of werkt het alleen omdat Nederland geografisch andere karakteristieken heeft? Tijdens de presentatie toetsten we een aantal Europese steden op relevante voorwaarden die pleiten voor een AC laadstrategie, zoals beperkte beschikbaarheid van eigen opritten, korte rijafstanden, lange verblijfsduren en een goed ingericht laagspanningsnet. Brussel, Parijs, Berlijn, Milaan en Madrid voldoen er allemaal aan. Wat in die steden ontbreekt, is niet de techniek, maar de daadkracht om te organiseren: het bundelen en gezamenlijk aanbesteden van de laadvraag door lokale overheden.

Vanaf januari wordt een niet-elektrische leaseauto zakelijk 12% duurder. Dat verklaart waarom ING verwacht dat het aandeel elektrische auto's in één jaar springt van 40% naar 55%. Steeds meer bedrijven verplichten medewerkers met een leaseauto al om elektrisch te rijden, en die fiscale heffing versnelt die transitie verder. De zakelijke markt heeft eigenlijk geen keus meer. Wat mij opvalt is dat veel vastgoedeigenaren die ontwikkeling nog niet hebben vertaald naar hun parkeerterrein. De elektrische auto's komen eraan, maar de laadinfra is vaak nog niet klaar voor die groei. Juist daarom is dit het moment om vooruit te kijken. Door nu te investeren in het kiezen van de juiste partner, houd je zelf regie over de inrichting van de laadinfrastructuur, de laadoplossingen die het beste aansluiten bij jouw organisatie en het rendement dat je hier op lange termijn uit haalt. Wachten betekent vaak dat je later onder tijdsdruk moet handelen, met minder keuzevrijheid in de laadoplossing én hoe je deze financieel en praktisch inricht.

Vijf jaar geleden reed ik voor het eerst met de elektrische auto naar Parijs en wat normaal vier uur rijden is, werd een stuk langer. Je kent het wel, apps die niet klopten, laadpalen die op papier bestonden maar in de praktijk niet te vinden waren en als je ze vond werkte de helft niet. Vorig weekend deed ik dezelfde rit en het verschil was opvallend. Geen omwegen, geen gedoe, gewoon rijden en laden waar het moest. Frankrijk heeft de afgelopen jaren serieus geïnvesteerd in laadinfrastructuur en dat merk je direct aan de dekking en betrouwbaarheid van de palen langs de route. Mensen die nu nog zeggen dat elektrisch rijden te onhandig is, rijden nog met het beeld van vijf jaar geleden in hun hoofd. Herken jij ook dit mega verschil?

Ik betrap mezelf er de laatste tijd steeds vaker op dat ik een vraag stel die ik een paar jaar geleden nog niet zou hebben gesteld: hoe ziet mobiliteit er in 2050 uit? Zelfrijdende auto's die je nooit meer zelf hoeft te parkeren, deelmobiliteit die "een auto bezitten" net zo ouderwets maakt als een vaste telefoonlijn en straten zonder geparkeerd blik aan beide kanten maar met ruimte voor bomen, terrasjes en spelende kinderen. Het zou zomaar de norm kunnen zijn over 25 jaar. Want waarom zou je parkeerplekken blijven inrichten voor auto's die 95% van de dag stilstaan? Het laden van voertuigen ziet er dan ook anders uit. Geen laadpaal meer op de oprit, maar centrale laadhubs buiten het centrum waar autonome voertuigen zichzelf naartoe rijden om op te laden en daarna door te gaan naar de volgende bestemming. Dit zijn mijn eerste gedachten, maar ik ben eigenlijk veel meer benieuwd naar de jouwe. Heb jij nog een eigen auto voor de deur staan in 2050?