Creativa Legal

Wpisujesz nazwę swojej firmy w Google i nad własnymi wynikami widzisz reklamę konkurenta. To sprawa, którą lubię opowiadać, bo skończyła się bez sądu. MEGi-PLAST sprzedaje skrzyniopalety i pojemniki firmom logistycznym i produkcyjnym, a klienci trafiają tam także z wyszukiwarki. Konkurent użył nazwy MEGi-PLAST jako frazy kluczowej w kampanii Google Ads, prawdopodobnie też w metadanych swojej strony, więc ruch z własnej nazwy marki wyciekał do rywala. Taki ruch pierwsze widzą agencje, które prowadzą kampanie klienta. Zaczęliśmy od pytania, czy to w ogóle naruszenie. Sądy uznawały już użycie cudzej nazwy jako frazy w kampanii za czyn nieuczciwej konkurencji, a wynik zależy od treści samej reklamy. Dołożyliśmy zgłoszenie znaku towarowego, które zabezpieczało pierwszeństwo. Wezwanie do zaniechania naruszeń wysłaliśmy na dwa adresy: ten z KRS i ten ze strony internetowej. Dwa adresy brzmią jak formalność, a naszym zdaniem zdecydowały o tempie. Druga strona nie mogła zasłonić się tym, że pismo do niej nie dotarło. Konkurent przestał pozycjonować się na markę MEGi-PLAST. Bez pozwu. Pani Magdalena Napiórkowska-Kowalska, właścicielka MEGi-PLAST, w opinii o współpracy: „Czułam się zaopiekowana, nie musiałam tłumaczyć technicznych kwestii od zera.” Dziękuję za zaufanie! Pierwsza rada, jaką przedsiębiorca słyszy w takiej sytuacji, brzmi „trzeba iść do sądu”, a często wystarcza pismo, którego nie da się zignorować. J eśli widzisz swoją markę w cudzych kampaniach, napisz. Cały przebieg sprawy opisaliśmy na blogu, adres w pierwszym komentarzu.

Sklep internetowy bywa całym biznesem albo dorabianiem obok etatu. W dokumentach ta różnica nie istnieje. Ten sam regulamin, ta sama polityka prywatności, te same obowiązki przy cenach i opiniach. Nie ważne, czy side job, czy MVP czy duży biznes. Wygląda to zwykle tak, że dokumenty powstały raz przed startem, z szablonu albo od konkurencji i nikt do nich nie wrócił. Przez ten czas zmieniły się zasady pokazywania promocji, doszły obowiązki przy opiniach klientów i dane producenta na karcie produktu. Z tym najczęściej przychodzą do nas nowi klienci. Zrobiliśmy więc E-commerce AI Crash Test, żeby dało się to sprawdzić samodzielnie, zanim pójdziesz dalej do kancelarii. Wgrywasz regulamin, politykę prywatności albo kartę produktu, odpowiadasz na kilka pytań o swój model sprzedaży i dostajesz raport. Ponad 40 punktów kontrolnych, kilka minut, bez opłat. Raport nazywa rzeczy po imieniu. Błąd krytyczny, czyli naruszenie do naprawy teraz. Klauzula niedozwolona w regulaminie. Mina prawna, która nie wybuchnie jutro, ale ryzyko rośnie. Test dotyczy własnego sklepu, na WooCommerce, PrestaShop, Shopify albo autorskim. Przy sprzedaży na marketplace regulamin jest cudzy i ta diagnoza nic nie da. Zastrzeżenie powtarzam, bo jest istotne: to nie jest porada prawna. Wynik pokazuje, gdzie masz ryzyko, a nie jak je rozwiązać. Dokumenty przed sezonem sprawdza się dlatego, że po pierwszej reklamacji rozmowa wygląda inaczej. Jak chcesz to przegadać na swoich dokumentach, wiesz, gdzie mnie znaleźć.

Pół roku temu założyłem, że najtrudniejsze w tym projekcie będzie prawo. Najtrudniejsze okazało się nauczenie AI, żeby nie było miłe :) Domyślnie model potakuje. Founder wpisuje „jakoś to rozwiążemy“, model odpowiada „świetnie, przejdźmy dalej” i cała rozmowa staje się bezużyteczna. Musieliśmy więc wpisać w metodykę drabinkę: zapytaj, wyjaśnij pojęcie, podaj warianty do wyboru. A jeśli po trzech podejściach decyzji nadal nie ma - postaw czerwoną flagę w raporcie i przejdź dalej. Bez owijania, bez udawania, że temat jest domknięty. Dziś ta metodyka jest otwarta. Skill do Claude Code, Cowork i Codeksa, 10 obszarów stress-testu, wzorce klauzul §1-§22, kwestionariusz i wzór umowy wspólników - wszystko w publicznym repo na GitHubie. Po dziesiątkach spółek technologicznych wiem, ile kosztuje pytanie, którego nikt nie zadał na starcie. Zwykle więcej niż cała obsługa prawna przy zakładaniu spółki. Dziękuję founderom, którzy testowali kolejne wersje i mówili wprost, kiedy narzędzie było za łagodne i czego brakowało 🙌 Link w pierwszym komentarzu 👇

W moich kontaktach na LinkedIn sklep internetowy prowadzi niewiele osób. Za to prawie każdy zna kogoś, kto go ma: szwagra z ceramiką, znajomą, która odeszła z etatu na własną markę, klienta, dla którego sklep jest jedynym kanałem sprzedaży. Ten post jest po to, żeby przesłać im jeden link. Zrobiliśmy E-commerce AI Crash Test. Asystent przechodzi regulamin, politykę prywatności i karty produktów po playbooku, który nasi prawnicy spisali z audytów kilkuset sklepów. Ponad 40 punktów kontrolnych, raport w kilka minut, bez opłat. Wynik dzieli się na trzy strefy: co trzeba zmienić teraz, co warto poprawić, zanim ktoś się poskarży, i co jest w porządku. To nie jest porada prawna ani zamiennik rozmowy z prawnikiem, tylko wstępna diagnoza: pokazuje, gdzie jest ryzyko i od czego zacząć. Rozwiązanie zostaje po stronie właściciela i prawnika, bo to on bierze za nie odpowiedzialność. Wiem, że Q4 nikt nie poprawia regulaminu bo w Q4 się sprzedaje - no ale... warto. Dokumenty sklepu przyjęło się traktować jak formalność do odhaczenia przed startem i potem nie wracać do nich latami. Jeśli masz przed oczami konkretną osobę, prześlij jej adres z pierwszego komentarza. Zajmie jej tyle co wypicie porannej kawki.

Któryś raz z rzędu usłyszałem na spotkaniu to samo zdanie: „my już to wrzuciliśmy do ChatGPT”. Chodziło o umowę od klienta, przed podpisem. Dla mnie to zdrowy odruch: masz narzędzie i masz dokument, więc sprawdzasz. Rzecz w tym, że model odpowiada na to, o co go pytasz, a pytanie „czy ta umowa jest w porządku” daje streszczenie i kilka ogólników. Nikt nie pyta go o milczącą akceptację odbioru, bo najpierw trzeba wiedzieć, że taki zapis istnieje. Dlatego oddaliśmy to, co u nas było najbardziej wewnętrzne: playbook audytowy. Punkty, po których nasi prawnicy przechodzą umowę marketingową - limit rund poprawek, moment przejścia praw do materiałów, mechanizm płatności, zadania dorzucane po drodze. Spisaliśmy je jako Audytora AI: skill, który wgrywasz do własnego Claude, ChatGPT albo Codexa. Analiza zostaje u Ciebie. Umowa nie wychodzi z Twojego konta i nie trafia do nas, bo model, który ją czyta, jest "Twój" :) Raport mówi o pieniądzach, nie o paragrafach. Czerwona flaga przy braku limitu poprawek pokazuje, że przy dziesiątej wersji projektu marża wynosi zero. Nie ukrywam interesu: liczę, że część osób po raporcie się do nas odezwie. Moja branża trzyma tę wiedzę blisko ciała, bo ona uzasadnia fakturę. Uznałem, że nawet jak ją oddam, roboty zostanie dość. Wolę, żeby agencja przyszła z własną diagnozą, niż żeby płaciła nam za odkrycie, że w umowie nie ma info o akceptacji. To otwarta wiedza. Dostęp bez opłat, link w pierwszym komentarzu.

Founder, który szuka prawnika do umów IT, płaci dwa razy. Raz za dokument. Raz za godziny, w których musi wytłumaczyć prawnikowi swój własny produkt ;) Mariusz Włodarczyk CEO GoodByte, zamknął swoją opinię tak: „Kancelaria rozumie specyfikę branży IT i technologię. Prawnicy byli proaktywni i bardzo responsywni. Co dla mnie najważniejsze - nie musiałem tłumaczyć im branżowych szczegółów - widać, że świetnie znają się na swojej specjalizacji.” Przeszliśmy przez ich umowy IT i napisaliśmy nowe wersje. Zależało im na czasie, więc nie zaczynaliśmy od kursu o software house’ach. Z perspektywy kancelarii łatwo uznać, że klient płaci tylko za dokument. Ale płaci też za to, że nie musi trzeciej godziny spotkania poświęcać na wyjaśnianie, dlaczego licencje w IT i przenoszenie praw mogą być problematyczne, dlaczego SLA nie obiecuje stu procent dostępności i co się dzieje z kodem, który napisał podwykonawca. Przy rozliczeniu godzinowym to klient wtedy finansuje naukę prawnika o swojej własnej branży. Dlatego specjalizacja i rozliczenie projektowe jest u nas decyzją operacyjną, nie hasłem z zakładki „o nas”. W tematach, które bierzemy, przychodzimy z rekomendacją zamiast asekuracyjnego „to zależy”. No i przecież firmy IT z którymi pracujemy znają ten koszt z drugiej strony: same tłumaczą klientom swoją robotę. Nie traktuję tego zdania jako komplementu. To minimum, które branża dowozi (a nie tylko komunikuje) tak rzadko, że zaczęło brzmieć jak wyróżnik ;) Mariusz, dzięki za zaufanie! Pełną opinię zostawiam w pierwszym komentarzu.