Bureau Luider

Wil jij met jouw kennis van data architectuur bijdragen aan de digitalisering van de woningcorporatiesector? En lijkt het je interessant om een belangrijke rol te spelen in het slimmer en efficiënter uitwisselen van data? Voor Aedes vereniging van woningcorporaties zoeken wij een Senior Data Architect (32–36 uur per week) die een centrale rol krijgt in de verdere ontwikkeling van de VERA-standaard. In deze veelzijdige functie werk je aan het ontwikkelen en beheren van informatiemodellen, API’s en datastandaarden. Je zorgt ervoor dat systemen van woningcorporaties en softwareleveranciers beter op elkaar aansluiten en gegevens op een uniforme manier kunnen worden uitgewisseld. Daarnaast adviseer je corporaties, leveranciers en andere ketenpartners, stimuleer je het gebruik van de VERA-standaard en vertaal je nieuwe ontwikkelingen, zoals AI, naar concrete mogelijkheden voor de sector. Ben jij de ervaren data architect die techniek, strategie en samenwerking weet te verbinden? Bekijk de volledige vacature en ontdek de mogelijkheden via onze website: 👉 https://dlrs.info/Jeqzfit Neem bij vragen gerust contact op met Roy Zwiep! #Vacature #SeniorDataArchitect #DataArchitectuur #datastandaarden #woningcorporatie #dataintelligentie #zuidholland #denhaag

De zorg staat voor grote maatschappelijke veranderingen. De groeiende zorgvraag en het aanhoudende tekort aan zorgprofessionals maken het noodzakelijk om het ziekenhuis en zorglandschap anders te organiseren. Dat kan alleen door nauwe en structurele samenwerking tussen ziekenhuizen en hun regionale partners, waaronder de huisartsen, wijkverpleging, ggz en gemeenten. Digitalisering, AI en gegevensuitwisseling in de zorg zijn een belangrijke randvoorwaarde voor succes. Voor NVZ | Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen werven we een senior beleidsadviseur ‘digitalisering en transformatie zorglandschap’ die de ondersteuning biedt aan het implementeren van de digitaliseringsopgave van ziekenhuizen. De NVZ is de brancheorganisatie van algemene ziekenhuizen, categorale instellingen en revalidatiecentra. Zij ondersteunt haar leden bij strategische en maatschappelijke vraagstukken en werkt aan gezamenlijke oplossingen voor de zorg van de toekomst. Het volledige wervingsprofiel vind je via https://dlrs.info/6aUylRX Neem contact op met Roy Zwiep bij interesse of om je vragen te stellen. We komen graag met je in contact. #digitalisering #zorg #ziekenhuis #nvz #brancheorganisatie #utrecht #beleidsadvies #vacature

Het Rijk wil meer digitale kennis zelf in huis hebben, terwijl mensen met die kennis moeilijk te vinden zijn. De externe inhuur daalde van 15,4 procent van de personele uitgaven in 2024 naar 13,1 procent in 2025, met 10 procent als norm. De nieuwe Nederlandse Digitale Dienst gaat met eigen technisch personeel werken, mede om minder afhankelijk te worden van externe leveranciers. Vorig jaar publiceerde het Rijk ruim 21.000 vacatures. Bij het ministerie van BZK ging het bij ongeveer een op de vijf niet-vervulde vacatures om ICT-functies. Het ministerie noemt de krappe arbeidsmarkt zelf als een van de redenen om extern in te huren. Ondertussen laat de nieuwste ICT Benchmark Gemeenten van M&I Partners, die eind september verscheen, een andere ontwikkeling zien. Bij de 36 onderzochte gemeenten steeg het aandeel inhuur in de ICT-personeelskosten in 2025 van 20 naar 22 procent, nadat het een jaar eerder nog was gedaald. Voor veel specialistische ICT-functies zijn het Rijk en gemeenten aangewezen op dezelfde arbeidsmarkt. En juist daar wil het Rijk nu meer mensen zelf in dienst nemen. Minder afhankelijk worden van externen en tegelijk mensen vinden met specialistische kennis die schaars is: die twee wensen hoor ik regelmatig in hetzelfde gesprek. Bij een zoekopdracht of een interimvraag kijk ik daarom ook naar de langere termijn. Welke kennis moet de organisatie over twee of drie jaar zelf in huis hebben, en welke expertise is alleen voor een bepaalde periode nodig? Die afweging helpt om te bepalen of een rol vast of tijdelijk moet worden ingevuld. Een organisatie moet zelf genoeg kennis hebben van haar architectuur om keuzes te kunnen beoordelen en de regie op leveranciers te kunnen voeren. Zit die kennis vrijwel volledig buiten de deur, dan wordt het lastig om nog een eigen oordeel te vormen over wat een leverancier voorstelt. Specialistische expertise voor een implementatie of een overgangsfase kun je prima tijdelijk organiseren, zonder die capaciteit daarna structureel in huis te hoeven houden. En als structureel werk jarenlang extern blijft omdat het steeds niet lukt om iemand te vinden, zegt dat ook iets over de functie zelf. Over hoe die is ingericht, of over wat de organisatie ervoor biedt. Een percentage kan die afweging niet voor een organisatie maken. De norm geeft richting voor het Rijk als geheel, maar zegt weinig over wat een bepaalde digitale opgave vraagt. Welke digitale kennis wil je over drie jaar zelf in huis hebben? En is dat ook bepalend voor de mensen die je vandaag aantrekt?

Vlam-chat is de AI-assistent die SSC-ICT voor de rijksoverheid ontwikkelt en beheert. Ambtenaren gebruiken hem onder meer voor het bewerken van teksten, vertalen en samenvatten. In een enquête van april onder 285 respondenten gaf 82 procent aan de assistent minstens wekelijks te gebruiken, en meldde 77 procent efficiëntiewinst. De toepassing is inmiddels bij veel onderdelen van het Rijk beschikbaar en wordt verder uitgerold. Wat moet die tijdwinst de organisatie opleveren? In de begroting voor 2027 kondigt het ministerie van BZK aan dat het de bijdrage van AI aan arbeidsproductiviteit systematisch gaat monitoren en evalueren. Neem een beleidsmedewerker die met hulp van AI sneller een eerste versie van een notitie heeft. Ze gebruikt de gewonnen tijd voor extra bronnenonderzoek. De notitie wordt beter, maar het werkproces niet sneller. Bij een collega verdwijnt die tijdwinst misschien weer in extra afstemming of controle. In beide gevallen kan de medewerker terecht aangeven efficiënter te werken. Voor de organisatie levert het eerste een betere notitie op. In het tweede geval gaat de gewonnen tijd op aan extra werk. Kost een werkproces wel aantoonbaar minder tijd, dan kan een organisatie met een publieke taak die ruimte op verschillende manieren gebruiken. Een gemeente kan er een achterstand in bezwaarschriften mee wegwerken. Een uitvoeringsorganisatie kan de werkdruk in een team verlagen, of meer tijd nemen voor ingewikkelde dossiers waarin inwoners vastlopen. Er kan ook voor gekozen worden om hetzelfde werk met minder mensen te doen. Wat er met die ruimte gebeurt, beslist het bestuur, liefst voordat de assistent wordt ingevoerd. Gaat het om kortere wachttijden voor inwoners, dan moet je achteraf kunnen vaststellen of de doorlooptijd van een aanvraag daadwerkelijk korter is geworden. Wie de digitalisering leidt, moet daarnaast inzichtelijk maken welke bijdrage de AI-assistent daaraan heeft geleverd, want in dezelfde periode kan ook de werkverdeling zijn veranderd of het aantal aanvragen zijn gedaald. Een rapportage met alleen gebruikersaantallen en een tevredenheidscijfer van 7,1 vertelt een toezichthouder weinig over het resultaat. Ook buiten het Rijk voeren organisaties met een publieke taak AI-assistenten in. Hebben zij vooraf vastgelegd welke opbrengst ze nastreven, en weten ze hoe ze straks gaan beoordelen of die er is?

Gemeenten hebben vorig jaar afgesproken hun digitalisering zoveel mogelijk samen te organiseren. In juni 2025 stemde 99,4 procent van de VNG-leden in met die koers. Op de ledenvergadering van 30 september lag de eerste voortgangsrapportage voor, Samen uit de startblokken. Besluiten over de uitwerking volgen vanaf december. Het voorstel voor een Centraal Privacy Office is daar een goed voorbeeld van. Gemeenten onderzoeken of ze generiek privacywerk gezamenlijk kunnen laten ontwikkelen en onderhouden, zoals standaard-DPIA's en verwerkersovereenkomsten, met juridische expertise die alle gemeenten kunnen benutten. Het uitgangspunt is centraal waar het kan, lokaal waar het moet. De VNG is daarbij duidelijk over wat lokaal blijft: de functionaris gegevensbescherming, de afhandeling van verzoeken van inwoners en de meldingen van datalekken. Het voorstel is nog in voorbereiding en wordt stap voor stap opgebouwd, te beginnen met de meest generieke producten. Dat scheelt werk, want niet elke gemeente hoeft hetzelfde model zelf uit te werken, en schaarse privacykennis wordt breder beschikbaar. Een standaard-DPIA biedt een gezamenlijke basis, maar de omstandigheden kunnen per gemeente verschillen. De ene gemeente koppelt een applicatie aan andere bronnen dan de andere, of zet hem in voor een groep inwoners die kwetsbaarder is. Iemand in de eigen organisatie moet dan kunnen zien of het gezamenlijke document nog past, en wat er lokaal bij moet. Bij de IT-uitgaven speelt hetzelfde. Volgens de VNG zit het overgrote deel van wat gemeenten aan IT uitgeven vast in bestaande contracten, terwijl er weinig gezamenlijk zicht is op contractvoorwaarden, afhankelijkheden van leveranciers en vervangingsmomenten. De VNG noemt meer inzicht daarin een bestuurlijke prioriteit en bereidt een pilot voor met tien tot twintig gemeenten. Dat inzicht kan gemeenten sterker maken tegenover leveranciers. Wat het betekent voor de eigen contracten en de eigen dienstverlening, blijft een afweging die elke gemeente zelf maakt. Centraal waar het kan, lokaal waar het moet werkt alleen als iemand bepaalt waar de grens ligt. Wanneer is een gezamenlijk product goed genoeg, en wanneer vraagt de eigen situatie iets anders? Dat oordeel kan een gemeente niet uitbesteden aan het collectief. Het vraagt mensen die de gezamenlijke voorzieningen begrijpen en ze kunnen vertalen naar de eigen organisatie. Ook directie en college moeten weten welke keuzes ze samen met andere gemeenten maken en waarvoor ze lokaal aanspreekbaar blijven. Wie bepaalt straks in een gemeente wat lokaal moet blijven, en heeft die persoon de kennis om dat te onderbouwen?

Veertien scholen, duizenden leerlingen en 1.500 collega's die iedere dag moeten kunnen vertrouwen op goed werkende ICT. Want achter iedere technische keuze, ieder systeem en iedere verandering gaat een onderwijspraktijk schuil. Een praktijk waarin docenten lesgeven, leerlingen leren en collega's hun werk goed moeten kunnen doen. Voor Quadraam zoeken we daarom een Manager ICT die verder kijkt dan techniek alleen. Die begrijpt hoe groot de impact van ICT is op het dagelijks onderwijs, actief de samenwerking opzoekt en anderen betrekt bij keuzes die hun werk raken. Een ervaren leider die vooruitdenkt, richting geeft en samen met het team bouwt aan een sterke ICT-organisatie. Het centraal bureau is gevestigd in Duiven (vlakbij Arnhem). Meer weten? Via https://dlrs.info/uhZWAiH vind je het uitgebreide wervingsprofiel en neem gerust contact op met Hanneke van Stigt Thans bij interesse. #gelderland #onderwijs #voortgezetonderwijs #vo #ict #management #ictmanager #vacature #duiven #arnhem